Een bod in de vierde kleur vraagt partner om nadere informatie. Een sprongbod in de vierde kleur vertelt een stevige 5-5 met kracht voor de manche. Heeft zuid voldoende voor zo’n sprong?

Rebattu: ‘3. Mijn hoge kleuren zijn wat aan de zwakke kant maar daardoor heb ik meer hulp in partners lage kleuren. Hij heeft nu een aardig beeld van mijn hand en kan beslissen. Na 3 bied ik 3SA.’

Holl: ‘3. Genoeg voor een mancheforcing bod met die mooie H.’

Niemeijer: ‘3. Dit is een beetje aangetrokken maar misschien hebben we een fit in een hoge kleur. Dan is de beloning groot. Positief zijn de twee azen en de aansluiting in ruiten. Wie weet komt het allemaal op zijn pootjes terecht.’

Winkel: ‘3. Komt dat even goed uit, zeg. Ik beloof nu een 5-5 en een mancheforcing hand.’
De meeste experts vinden de zuidhand sterk genoeg voor 3, maar er zijn er ook die twijfelen. Zelfs het wanhopige 2 steekt de kop op.

Gielkens: ‘3. Zwaar overboden gezien de misfit maar het gaat hier om de kwestbare manchepremie. Als partner 3SA biedt, helpt H zijn lange kleur en mijn twee azen zijn snelle slagen. Mijn eerste opwelling was 2SA en ik overwoog ook 2, maar dat is echt te gortig.’

Hop: ‘2. Ik vind 2 te passief. Het is viertallen en we zijn kwetsbaar, dus ik doe een forcing bod met 2.’

Ter Laare: ‘2. Lastig. Ik ga tegen het veld in (dat kiest 2 of 3) en bied 2 in de hoop dat het spel niet al te mooi zit, als partner minimaal is. Heeft hij overwaarde, dan kan hij 2, 2 of 3 bieden en dan ga ik alsnog naar de manche.’
Marco heeft vaak een goede neus voor het spel maar dit keer niet. Noord had:
H 9
5 2
A V 8 6 5
A V 10 9
Het is maar de vraag of hij na 2 nog 2 biedt.

Als partner opent in een lage kleur, gaat het steunen omgekeerd. Steunen op driehoogte is zwak (4-7 punten, vijfkaart), steunen op tweehoogte belooft 11 punten of meer. Zit je er tussen in, dan bied je 1SA (8-10 punten). Inverted Minor is een mes dat aan twee kanten snijdt. Door de zwakke sprong maak je het de tegenpartij lastig om te concurreren. Met sterke handen blijf je laag en heb je het twee- en drieniveau om uit te zoeken wat het beste contract is.
Bij dit probleem gaat het erom hoe de openaar verder gaat na zo’n sterke steun op tweehoogte. Eén afspraak hebben we al gemaakt. Springt hij in een nieuwe kleur, dan is hij kort in die kleur (splinter, 13-15 punten). Wat betekenen zijn biedingen zonder sprong? Het panel geeft zijn mening.

Zandvoort: ‘2. Dat belooft geen overwaarde; het zegt alleen maar dat ik een ruitendekking heb.’
Het hoofddoel is 3SA. Een zijkleur bieden vertelt een stop. Omdat partners 2-bod een vierkaart hoog ontkent, schuilt daar het gevaar.

Ter Laare: ‘2. Wel een hartendekking, geen schoppendekking.’
Een ruime meerderheid van het panel kiest er voor eerst aan te geven dat de opening minimaal is.

Gielkens: ‘2SA. Minimum en niet forcing. Een 2-bod belooft een stop en waarschuwt voor een ontbrekende stop in een hoge kleur. Maar ik vind het niet handig de tegenpartij te gaan vertellen wat onze zwakke kleur is. Daarom kies ik voor het meer praktische 2SA.’

Groenenboom: ‘2SA. Evenwichtig en niet-forcing.’

Rebattu: ‘3. Met elf punten aan de overkant is de manche niet zeker. Als ik 2SA bied, kan het contract zomaar in de verkeerde hand zitten. Laat ik eerst maar eens aangeven dat ik een minimum heb met vier klaveren. Dat hadden er ook minder kunnen wezen.’

Holl: ‘3. Partner moet 3SA spelen, denk ik.’

Niemeijer: ‘2SA. Weliswaar heb ik geen schoppenstop maar zo toon ik mijn minimale, gebalanceerde hand. En wie zegt dat 3SA in partners hand moet zitten? Mijn hartenvork kan ook belangrijk zijn.’

Winkel: ‘3. Ik heb een minimum en wil met elf punten aan de overkant niet naar de manche. Als partner wat extra’s heeft, gaat hij nu stopjes bieden. Als ik begin met 2, is dat positief en komen we in de manche.’
Zo spreken we het af in Biedermeijer Rood. Als je na partners sterke steun te weinig hebt voor 3SA, bied je eerst 2SA of 3. Bieden in een kleur op tweehoogte vertelt een stop en ontkent een minimum.

In paren zal zuid tevreden zijn met een veilig 2-contract maar oost gooit roet in het eten met een doublet. De inzenders zijn verdeeld over het vervolg. Het panel heeft een duidelijke mening.

Ter Laare: ‘Redoublet. Dat is een voorstel aan partner om oost-west voor straf te gaan doubleren.’

Rebattu: ‘Redoublet. Als de tegenstanders proberen je op te drijven, moet je dat niet altijd maar laten gebeuren. De kans is groot dat we in het tegenspel +300 kunnen scoren.’

Kolen: ‘Redoublet. Ik heb niets om me voor te schamen en misschien is het doublet van oost op het verkeerde moment.’

Gielkens: ‘Redoublet. Ik had het bij 2 gelaten maar nu oost zo vriendelijk is me een gratis bod te leveren dat overwaarde belooft, wil ik dat niet laten passeren. Mijn hand is maximaal voor 2 en evenwichtig. Als partner ook evenwichtig is, komt het in paren zeker in aanmerking hen te doubleren. In viertallen is het me te spannend.’

Niemeijer: ‘Redoublet. Dit wil ik wel eens zien. We rapen zomaar een 300-tje op. Ons eigen hartencontract is geen zekerheid. We hebben hooguit acht troeven samen, dus volgens The Law mogen we in competitie niet voor negen slagen bieden.’

Zandvoort: ‘Redoublet, zelfs al heb ik geen enkele vierkaart tegen. Oosts doublet met een gepaste hand baart me wel enige zorgen. Hij kan een strafpas op 1 hebben gehad, maar hij kan ook een zwak informatiedoublet hebben met vijf ruitens en een vierkaart schoppen.’
Met deze evenwichtige tienpunter speelt het panel liever tegen dan dat het nog 3 biedt. Succes is niet verzekerd maar in paren is de kans op een top groter dan die op een nul.

Winkel: ‘3. Als partner de kleur van de tegenpartij biedt, is hij meestal bezig voor de schoppens. Mocht dat niet zo zijn, dan hoor ik dat nu. Als partner de schoppen wel gaat steunen, wordt het minstens klein slem. Met de juiste 17 punten aan de overkant, kan het zelfs dicht zeven zijn, maar meestal ben ik al blij met zes.’

Kolen: ‘3. Partners 2-bod kan ook gebaseerd zijn op goede klaveren en vragen om een stop. Na 3 hoor ik wat hij heeft, zodat we ook nog in 6 kunnen eindigen.’

Ter Laare: ‘3. Partner heeft óf een sterk spel met minstens drie schoppen mee – in dat geval zal hij nu 3 bieden en daarna vertel ik een controle met 4 – óf hij heeft dichte klaveren en vraagt om een hartenstop. Met die hand zal hij over 3 ofwel 3SA ofwel 4 bieden en in beide gevallen ga ik naar 6.’

Groenenboom: ‘3. Partner heeft een mancheforcing hand met ofwel lange klaveren ofwel een schoppenfit.’
Zo denkt het panel dus over een bod in de kleur van de tegenpartij bij de tweede biedbeurt van de openaar: mancheforcing met een eigen kleur of mancheforcing met minstens een driekaart steun voor partners kleur.
Nog een ander vervolg.

Niemeijer: ‘4. Een splinter en overwaarde. Partner moet het nu goed kunnen bekijken.’

Hop: ‘4. Splinter!’

Gielkens: ‘3. Ik onderdruk mijn neiging om te splinteren. Weliswaar is 4 prachtig als partner - zoals meestal - een schoppenfit heeft, maar af en toe heeft hij lange klaveren en hoe onderzoek ik dan nog groot slem, als hij na mijn 4 uit nood 5 biedt? Dus ik bied liever 3 waarna partner aangeeft wat onze troefkleur is. Verwarrend kan 3 niet worden want een vierkaart ruiten heeft noord niet. Daarmee had hij 2 (reverse) geboden.’

Dit probleem komt uit het Amerikaanse bridgeblad “The Bridgeworld”. Zuid heeft een extreme hand die een theoretische kwestie aan de orde stelt.

Holl: ‘2. We hebben een hartenfit maar een achtkaart leg je niet in de dummy.’

Zandvoort: ‘2. Rare hand. Waar zijn de schoppens? Zitten ze links? Het kan wel eens goed werken om meteen 5 te bieden.’

Ter Laare: ‘2. Handen met een achtkaart zijn altijd onvoorspelbaar. Ik begin met 2; dan weet partner mijn driekaart steun en ongeveer mijn puntenkracht. Na het te verwachten schoppenbod van de tegenpartij bied ik in ieder geval nog minstens één keer klaveren, tenzij partner voor straf doubleert. Dan vind ik het best.’

Gielkens: ‘4. Ik ben niet handig met gokjes en met wilde handen. Wie weet is mijn 4-bod genoeg om de tegenpartij uit 4 te houden. Maar mocht dat niet lukken, dan bied ik nog 5. Ik ga niet passen op 4, ook niet als partner doubleert.’

Hop: ‘5. Bied wat je denkt te kunnen maken. Met een erg lange kleur en een driekaart mee in partners vijfkaart, moet je bijna altijd in je eigen kleur spelen. De tegenstanders hebben minstens negen schoppen samen. Door 5 te bieden steel ik wellicht ook nog hun contract.’

Rebattu: ‘5. West moet een enorme sloot aan schoppens bezitten. Met 5 zet ik hem dan onder druk. Voor 5 heeft partner wel een boodschap. Mijn hartenfitje is ook in een klaverencontract nuttig.’

Niemeijer: ‘5. In de hoop dat ik nu geen Exclusion Blackwood doe…. . Omdat oost-west minstens negen schoppen hebben, denk ik dat een bod op lager niveau niet zal werken. Mijn scenario: een vredige rondpas en 5 één down.’
Veel Amerikaanse experts zien het 5-bod hier als Exclusion Blackwood: keycards vragen voor harten troef onder uitsluiting van Aas. Die afspraak is nuttig als je een sterke hand hebt met hartensteun en een renonce(!) in klaveren. Ons panel doet daar niet aan mee. Na partners opening in een hoge kleur geeft in Nederland een 5-antwoord geen renonce aan maar een achtkaart!